Nasze Inspiracje 4/2011 (zima)

WYWIAD NUMERU
Dariusz Ciemała – Poruszenie na Srebrnym Wietrze
Wszędzie odkrywam, że ludzie pragną prawdy. Mój cel to o niej mówić.

TEMAT NUMERU
Liliana i Oliwer Cieślarowie – Cena świąt w wydaniu nowoczesnym
Tam, gdzie nie było miejsca na Dobrą Nowinę – rodzi się nadzieja.
David Parsons – Święta Światła
Święta Bożego Narodzenia i święta Chanuka. Połączyła je prawdziwa Światłość.
Tomasz Bogowski – Ludzie przymierza czy kontraktu?
Dwa pojęcia. Pierwsze brzmi bardziej archaicznie, drugie biznesowo. Jednak nie są tożsame.
Henryk Wieja – Poszukiwani ludzie wiary i wierności
Wierność to cecha ludzi, których słowo ma wartość, a czyny są wyrazem tego, co zostało postanowione w sercu.
Kazimierz Barczuk – Bóg przymierza i spełnionych obietnic
Co znaczy żyć w przymierzu z kimś, i jak należy go przestrzegać?

GORĄCY TEMAT
Asher Intrater – Przebudzenie według Bożego scenariusza
Bóg zapowiedział, jakie będzie przeznaczenie Kościoła i Izraela w przebudzeniu, które już się rozpoczyna.

TRUDNY TEMAT
Aleksandra Wenglorz – Samotność za zamkniętymi drzwiami
Boże, dlaczego milczysz w naszej sprawie? – wspólne wołanie osób żyjących samotnie.

BLIŻEJ BOGA
Elizabeth Mittelstaedt – Białe buty w prezencie na święta
Wiara nie cofnie się przed żadną, z pozoru niemożliwą do pokonania, przeszkodą.
Joyce Meyer – Walka o prawdę w twoim umyśle
Samo poszukiwanie prawdy nie czyni nas wolnymi. Musimy być odważni, by w prawdę uwierzyć.

OKNO NA ŚWIAT
Estella Korzeń – Alaska. Światło, które rozświetla noc polarną

BLIŻEJ LUDZI
Estella Korzeń – Zaufanie w relacjach
Jeżeli ktoś zawiódł nasze zaufanie, jesteśmy ostrożni. Czy warto ponownie zaufać? Jeśli tak, to komu?
Alina Wieja – Przebaczenie. Lekarstwo dla zranionej duszy i dla całej rodziny
Przebaczenie jest najlepszym lekarstwem i najwspanialszym prezentem, jaki możemy sobie sprawić.

ZDROWIE PSYCHICZNE
John Townsend – Nie bój się swoich uczuć
Uczucia nie mogą nad nami panować, ale mogą być nam bardzo pomocne.

RODZICE – DZIECI
Damaris Shaded-Otremba – Homeschooling. Kreatywna szkoła życia
Nancy Westergard – Jak to się zaczęło w Ameryce?
Elżbieta Żarnowiecka – Czy domowa edukacja ma szansę w polskich rodzinach?
Izabela Nauman – Domowa edukacja – a co na to nauczyciele?

STYL ŻYCIA
Lidia Czyż – Sposób na dręczące myśli
W naszym umyśle trwa ustawiczna praca. Chwilą odpoczynku jest sen. Ale jak tu zasnąć gdy... się martwisz?

REPORTAŻ
Sylwia Tomczyk – Konferencja Sztuka i wiara
Czy sztuka może być uwielbieniem Boga?

STAŁE RUBRYKI
List redaktora
Inspiracje na zimę
Sam na sam z Bogiem
Korespondencja z Jerozolimy
Warto zobaczyć
Warto przeczytać
Warto posłuchać

Święta. Czy wszędzie wyglądają tak samo? Wielka Brytania na czas świąteczny stroi się, jak umie: najwykwintniej, najkosztowniej. Dosłownie, ponieważ to wtedy centra handlowe wydają najwięcej pieniędzy na wymyślne świąteczne dekoracje. Strojenie domów to także potężny rynek. Ciekawe jest to, że brytyjscy duchowni coraz częściej ostrzegają swoich wiernych: „Nie zadłużajcie się na święta!”.

Zacznijmy od tego, że w Wielkiej Brytanii odliczanie do świąt rozpoczyna się już w październiku. Człowiek jeszcze nie zdąży schować letnich butów do pudła na szafie, a już zaczynają go stresować wyliczanki w sklepach: „Jeszcze tylko 80 dni do świąt!”.

Jaka jest różnica pomiędzy kontraktem a przymierzem? Ten pierwszy jest umową pomiędzy dwoma podmiotami uznającymi się za równorzędne. Zobowiązują się one do wzajemnej pomocy, świadczeń, sprzedaży itd. Co znamienne, kontrakt jest w pełni negocjowalny. Jeśli jedna ze stron nie jest zadowolona z jego warunków, przy stole negocjacyjnym siedzi się tak długo, aż osiągnie się konsensus. Ci z nas, którzy prowadzą własne firmy, doskonale wiedzą, o co chodzi. Prowadzenie negocjacji i nieustępliwość są dziś niejako wyznacznikiem dobrego biznesmena. Podpisując kontrakt, obie strony dochodzą do pewnej zgody, deklarują to na piśmie i starają się rzetelnie dotrzymać warunków umowy.

Inaczej ma się rzecz z przymierzem. Najlepszym przykładem jest przymierze Boga z Izraelem. To również jest umowa, ale już nie pomiędzy równorzędnymi partnerami. Ten większy, silniejszy, bardziej wpływowy proponuje mniejszemu i słabszemu pewien układ. Nie można go negocjować, można go tylko przyjąć lub odrzucić. Bóg zobowiązuje się chronić swój lud, zaopatrywać, przebywać z nim, a w zamian nie oczekuje nic poza... wiernością temu przymierzu. Dla nas, żyjących dziś „ludzi kontraktu”, nie jest to takie oczywiste.

Wierni współmałżonkowie, godni zaufania przyjaciele, spolegliwi pracodawcy, rzetelni pracownicy, oddani Bogu ludzie wiary są pilnie poszukiwani – przez Boga i ludzi. Takie ogłoszenie zostało rozesłane po całej ziemi. Poszukują takich pracodawcy, poszukują ich osoby samotne, poszukuje ich każdy z nas, ale nade wszystko Bóg wypatruje całą ziemię, by takich znaleźć. I okazuje się, że wcale nie jest to takie łatwe zadanie.

Jedną z cech, które Stwórca w nas zaszczepił, jest pragnienie dotrzymywania przymierza, wypełnienia ślubowania, dotrzymywania danego słowa. Bóg przymierza oczekuje, że Jego ludzie będą ludźmi przymierza. Ale kim jest „człowiek przymierza”? To ten, który dotrzymuje obietnicy, danego słowa. To człowiek, na którym można polegać. Takiego nazywamy człowiekiem honoru.

Składane obietnice, wypowiadane słowa mają wielkie znaczenie, ponieważ ze wszystkich słów zostaniemy rozliczeni. W Piśmie Świętym napisano, że z każdego wypowiedzianego słowa zdamy rachunek. W ten sposób Bóg przestrzega nas przed nierozważnym ślubowaniem. Przed składaniem pustych obietnic. A nawet przestrzega przed konsekwencjami tego, o czym pochopnie i bez przemyślenia zapewniamy innych: Dlaczego Bóg ma się gniewać z powodu twojej mowy i unicestwiać dzieło twoich rąk? (Kazn. Sal. 5:5b).

Jeden z najlepszych przykładów przymierza można znaleźć w biblijnej historii o Dawidzie i Jonatanie. To przepiękny, praktyczny obraz tego, czym jest przymierze i jak było zawierane w czasach starotestamentowych. W historii biblijnej czytamy, że w dniu, kiedy Dawid zabił Goliata, syn króla Saula – Jonatan, zawarł z Dawidem przymierze.

Ważne jest zrozumienie znaczenia tego, co obaj uczynili. Opis zawarcia przymierza między Dawidem a Jonatanem prowadzi nas krok po kroku przez te istotne elementy. Zrozumienie tego pomoże nam pojąć, co tak naprawdę Jezus dla nas uczynił.

Choć możemy robić to całkiem nieświadomie, jednak każdego dnia podejmujemy decyzję – czy zaufamy tym, których spotykamy, z którymi pracujemy, którymi się otaczamy – czy nie. Jeżeli ktoś zawiódł nasze zaufanie, jesteśmy bardziej ostrożni. Czy warto zaufać ponownie? Jeśli tak, to komu?

Nieufność nie jest rozwiązaniem, by nie dać się więcej zranić czy oszukać. Nie chodzi też o postawę naiwności. To dzieci mogą często cechować się łatwowiernością, ufając wszystkim i każdemu słowu. Trzeba jednak umieć zaufać, nawet po raz kolejny, aby się rozwijać. By się rozwijać i osiągać w życiu wielkie rzeczy, musimy nauczyć się mądrze obdarzać zaufaniem tych, którzy dowiedli, że są tego godni. Mądrością w poszukiwaniu takich osób jest skoncentrowanie się na poznaniu prawdy o każdej z nich.

Czy przebaczenie jest negowaniem prawdy o tym, co się wydarzyło? Nie. Czy jest zapomnieniem? Nie. Jest wyborem, by przyjąć to, co daje nam miłujący Bóg. On wie, jak bardzo tego potrzebujemy. On wie, że ten akt przemieni nas z ofiary w syna lub córkę samego Boga, wyprowadzi z więzienia zranień na prawdziwą wolność. Kiedy Bóg coś przebacza, gwarantuje, że tego nigdy już nie wspomni. I zabrania komukolwiek to wypominać czy wracać do tego, co wymazał przebaczeniem. Nie zabiera wszystkich konsekwencji popełnionych czynów, ale zdejmuje z nas balast, ten ciężki plecak, który przyginał nasze życie do ziemi. Przebaczenie innym w mocy tego, co uczynił dla nas Jezus, jest najwspanialszym prezentem, jaki możemy sobie sprawić.

W Stanach Zjednoczonych prawie cztery miliony dzieci nauczanych jest w domach. Jakie motywacje skłaniają rodziców do przerywania nauki dziecka w ramach systemu szkolnictwa publicznego? W jaki sposób funkcjonuje homeschooling?

Edukacja domowa staje się coraz bardziej popularna w ostatnich dwóch dekadach. Każdego roku w USA liczba dzieci nauczanych w domu wzrasta o 11%. W ostatnim czasie skuteczność tego systemu jest dokładniej sprawdzana. Z badań wynika, że osoby, które ukończyły ten tok nauczania, doskonale radzą sobie na uczelniach wyższych oraz prezentują wysoki poziom społeczny. Wyższe uczelnie oraz uniwersytety również potwierdzają te badania. Wiele uczelni przyjmuje w pierwszej kolejności uczniów, którzy ukończyli edukację domową, ze względu na bardzo wysokie rezultaty w nauce, jakie osiągają na studiach.